Վերջին օրերին քաղաքական դաշտում լայն քննարկման առարկա է դարձել Նիկոլ Փաշինյանի և նրա կնոջ՝ Աննա Հակոբյանի «ընտանեկան փոդքաստի» նախաձեռնությունը։ Թվում է՝ այն պետք է ներկայացվեր իբրև թեթև, բարեկամական զրույց ժողովրդի հետ, սակայն իրավիճակը, որում հայտնվել է Հայաստանը, այս քայլը դարձնում է ոչ միայն անհասկանալի, այլև վիրավորական։
Պատկերացնո՞ւմ եք, երկիրը լցված է լարվածությամբ, սահմանային խնդիրներով, հազարավոր ընտանիքներ սոցիալական ծանր ճգնաժամի մեջ են, իսկ երկրի ղեկավարն ու առաջին տիկինը ընտրել են իրենց լսարանին «կրթելու» ձևաչափը՝ փոդքաստի միջոցով։ Սա այն նույն մոտեցումն է, ինչ տարիներ առաջ կիրառել էր Թուրքմենստանի նախագահը․ նա գրեց գիրք թեյի մասին և պարտադրում էր բոլորին կարդալ։ Այժմ մեր իշխանավորներն էլ ժողովրդին փորձում են մատուցել իրենց սեփական մտածողությունը՝ փաթեթավորած «ընտանեկան ջերմությամբ»։
Հետաքրքիր զուգահեռ կարելի է անցկացնել նաև հայտնի Քարդաշյանների ընտանիքի հետ․ նրանք ևս ընտանեկան շոու էին կազմակերպում, սակայն տարբերությունն այն է, որ Քարդաշյանները շոու-բիզնեսի ներկայացուցիչներ են և երբեք չեն հավակնել լուծել պետական խնդիրներ։ Փաշինյանի դեպքում մենք գործ ունենք երկրի ղեկավարի հետ, որը, քաղաքական պատասխանատվությունից խուսափելու փոխարեն, զբաղված է սեփական «լրագրողական գործունեության» վայելմամբ։
Արդյունքում ստացվում է պարադոքս․ այն ժամանակ, երբ պետությունը պետք է գիշեր-ցերեկ ապրի իր ղեկավարի հոգում, վերջինս «վերադառնում» է լրագրողական անցյալին ու փորձում սեփական ժողովրդին դաստիարակել փոդքաստներով։ Այս ամենը ոչ միայն չի ամրացնում իշխանության հեղինակությունը, այլև ավելի է խորացնում անջրպետը հասարակության և ղեկավարի միջև։
Եվ եթե Քարդաշյանների շոուն պարզապես զվարճանքի միջոց էր, ապա Փաշինյանների փոդքաստը վերածվում է անհաջող քարոզչական փորձի, որը հիշեցնում է ոչ թե ժողովրդավարական երկիր, այլ խորհրդային կամ բռնապետական գործելաոճ։