Ի՞նչ, կարծում եք՝ նա չի՞ հասկանում, որ հասարակության զգալի հատվածը ատում է իրեն։ Որ նրան տեսնելիս մարդկանց մեջ լարվածություն է առաջանում, ճնշումը բարձրանում է, աչքերը լցվում են արյամբ, բռունցքները սեղմվում են։ Շատ լավ գիտի։ Բայց, չնայած դրան, շարունակում է հայտնվել հանրության մեջ՝ մասամբ՝ իրեն ատողների ինադու, մասամբ էլ՝ նրանց կոտրելու և նվաստացնելու նպատակով։ Որպեսզի յուրաքանչյուր քննադատող, յուրաքանչյուր ընդդիմացող ենթարկվի հետապնդման, ձերբակալության, մեղադրանքի՝ ի ցույց մյուսների։ Նա հիանալի գիտի՝ ինչպես վախեցնել մարդկանց։ Եվ պատկերացրեք՝ որքան մեծ է այդ ատելությունը, որ նույնիսկ հետապնդման վախը չի կանգնեցնում մարդկանց։
Այսօր պատմում էին մի մարդու մասին, ով երեխայի հետ զբոսնելիս ծանր շոկ է ապրել՝ հեռվից տեսնելով նրա մոտեցումը։ Ասում էր՝ մի քանի րոպե քարացել էի, վախենում էի՝ կկորցնեմ ինքնատիրապետումս, մի բանով կհարվածեմ կամ կվիրավորեմ, անվտանգության աշխատակիցները կբռնեն կտանեն, իսկ երեխաս կմնա մենակ փողոցում…
Նա որոշել է՝ հակառակ իրեն մերժողներին, շարունակել քայլել փողոցներում, բեմադրել «ջերմ ընդունելություն», հասարակության ավելի անապահով և քիչ կրթված շերտերին հակադրել կրթված ու գիտակից մարդկանց, սրել բախումները, ապականել ցանկացած տոն ու միջոցառում, և ոստիկանների ուղեկցությամբ մուտք գործել ցանկացած վայր—even այնպիսի վայրեր, ինչպիսին եկեղեցին է, որտեղ նրա ներկայությունը ցանկալի չէ։
Սա պարզ քարոզչական հնարք է՝ ներկայացնել իրեն որպես անխուսափելի և ընդունված գործիչ, իսկ իրեն չընդունողներին՝ թույլ, փոքրամասնություն և անզոր։ Բայց նրա ուժը հիմնված է միայն ուժային կառույցների աջակցությանը, կախված և խոցելի մարդկանց ծառայամտությանը և իր աներեսությանը։ Պարզ է, չէ՞, որ ցանկացած նորմալ մարդ նրա փոխարեն կամաչեր այսպիսի վարքից՝ հասարակությանը պարտադրվելուց, պետական լծակները չարաշահելուց, մարդկանց կախվածությունն օգտագործելուց։ Նա չի ամաչում, որովհետև վաղուց ազատվել է ամոթի, բարոյականության և կուլտուրայի սահմանափակումներից, իսկ հասարակությունը բաժանելը և բախումներ հրահրելը դարձել են նրա համար մի տեսակ հոգեբանական բավարարում։
Հուսանք՝ այս ամենը չի հասնի արյունահեղության, թեև նրա կողմնակիցներից ոմանք արդեն սպառնալիքներ են հնչեցնում՝ ասելով, թե «ուզում են մեզ մարդասպան դարձնել»։ Իրականում ձեզ մարդասպան դարձնելու կարիք չկա. 2020-ից հետո այդ պիտակը արդեն դարձել է ձեր ուղեկիցը։ Բայց, ինչպես երևում է, այդքան արյունը դեռ բավարար չի եղել, և իշխանությունը կորցնելու վախը կարող է ձեզ մղել առավել վտանգավոր քայլերի, որոնց հետևանքները կարող են լինել անկանխատեսելի։
Թող Աստված իմաստնություն տա մեր ժողովրդին, որպեսզի այս դժվար փուլը հաղթահարի խաղաղ ճանապարհով և արժանապատիվ ելքով։